Εφημερίδα των Συντακτών 18-19/4/2026
Νομίζω πως ο Κ. Μητσοτάκης επιχαίρει για την ήττα του Όρμπαν γιατί είναι “παντός καιρού”. Δηλώνει δεξιός, έχει στην κυβέρνηση ακροδεξιούς που δίνουν τον τόνο, σπανιότερα υποδύεται τον κεντροδεξιό. Άρα, όπως παλαιότερα με δήλωση στη Βουλή έκφραζε το θαυμασμό του για τον Όρμπαν, έτσι τώρα μπορεί να πανηγυρίζει την ήττα του.
Στην οικονομική πολιτική ταυτιζόταν με τον Όρμπαν με επιλογές αναδιανομής του πλούτου σε όφελος της ολιγαρχίας και σε βάρος των εργαζομένων, πλιάτσικου σε βάρος του δημοσίου αλλά σε όφελος των μεγάλων τρωκτικών του ιδιωτικού τομέα.
Ταυτιζόταν μαζί του στη θεώρηση της δημοκρατίας. Ο Έλληνας πρωθυπουργός διορίζει και ελέγχει την ηγεσία της Δικαιοσύνης, ελέγχει τα κρατικά μέσα ενημέρωσης και σε συνεργασία με συγκεκριμένους ολιγάρχες μεγάλο τμήμα των ιδιωτικών μέσων ενημέρωσης. Απαγορεύει ενίοτε τις διαδηλώσεις, καταρρακώνει το κράτος δικαίου, ελέγχεται για διαφθορά, όπως ο Όρμπαν.
Στην εξωτερική πολιτική ο Κ. Μητσοτάκης είναι εταίρος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στρατηγικός σύμμαχος του γενοκτόνου Νετανιάχου, στηρίζει τον πόλεμο στο Ιράν, όπως με αποχρώσεις ο Όρμπαν.
Τελικά όμως ο Κ. Μητσοτάκης θα τα πάει καλά και με τον νεοεκλεγέντα Π. Μάγκιαρ (όπως άλλωστε και η κυβέρνηση Τραμπ) αφού οι διαφορές με τον Όρμπαν είναι μικρές, και στην πράξη ίσως αποδειχθούν ακόμη μικρότερες.
